Παράδοση

Μία ακόμη αξία στη ζωή μου..η παράδοση..πάντα είχα την ανάγκη να εκφράσω τις σκέψεις και τις απόψεις μου σχετικά με την παράδοση και πάντα θα εμμένω σ'αυτές.

Πολιτισμός, μυθικές διηγήσεις, αθάνατα πνευματικά δημιουργήματα, ήθη, έθιμα, ιστορική μνήμη.. τόσα και άλλα πολλά στοιχεία που δημιουργήθηκαν στο παρελθόν και παραδίδονται από γενιά σε γενιά και φτάνουν ως το παρόν. Είναι ωραίο και αληθινό να είναι κανείς γνώστης της πολιτισμικής του περιουσίας όμως σήμερα οι νέοι ταυτίζουν την παράδοση με το κατεστημένο και το αναχρονιστικό, αμφισβητούν και απορρίπτουν άκριτα την αξία και τη χρησιμότητα της παράδοσης. Γι'αυτό και μιμούνται ξένα πρότυπα ζωής, ξένες συνήθειες ..φοβούνται μήπως θεωρηθούν αναχρονιστικοί.. Αν όμως το μέλλον οικοδομηθεί "ερήμην του παρελθόντος" θα είναι χωρίς θεμέλια.

Σε καμία περίπτωση δε συστήνω την απόλυτη προσκόλληση στην παράδοση, τον καθορισμό της ζωής σύμφωνα με αυτήν. Αυτή είναι η άλλη άκρη όπου η πρόοδος και η εξέλιξη χάνουν την αξία τους. Καλό είναι να προσαρμοζόμαστε στη σύγχρονη κοινωνία και τις απαιτήσεις της, αισθανόμενοι όμως σεβασμό για την παράδοση. Ας μην ξεχνούμε ότι με τη γνώση του παλαιού, του δοκιμασμένου μπορούμε να αντιληφθούμε το πραγματικά νέο και ουσιαστικό στη ζωή μας, να δυναμώσουμε τη συνείδησή μας, να νοιώσουμε μέσα μας τους προγόνους μας που είχαν τις ίδιες ανησυχίες, αδυναμίες και αισθήματα.

<<Το πρώτο σου χρέος, εκτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα είναι να νοιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο σου τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει..>> Ν.Καζαντζάκης

Επιτέλους... ένα blog και για μένα.. για να μπορώ να τα "χώνω" ελεύθερα!!

1η ανάρτηση... δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να σκεφτώ, η αγάπη. Η αρετή που για μένα είναι το Α και το Ω (ΑγαπΩ) στη ζωή μου. Χωρίς πολλά λόγια, Κ.Π.Καβάφης « Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω

αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη , για τα μάτια

όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,

ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,

οι μέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,

ταις λέξεις και ταις φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν

εις όποιο θέμα κι’αν περνώ, όποιαν ιδέα κι αν λέγω».

-_- το γεμάτο νόημα αυτό ποιήμα είναι αφιερωμένο στην πρώτη μου αγάπη που είχα την τύχη να γεύομαι

για 4 χρόνια..-_-

Πιστεύω πως, με την αγάπη ξεπερνά κανείς τα πάντα, όλες τις δυσκολίες..

Πρόκειται για έναν άλλο κόσμο, έναν ωραίο κόσμο, με δική του γλώσσα που μιλά από μόνη της..

Τόσο δύσκολο να αγαπήσεις αληθινά, τόσο δύσκολο να αγαπήσεις πολύ, τόσο δύσκολο να χαρίσεις τον

εαυτό σου, τόσο δύσκολο να πονάς, να χαίρεσαι, να υπομένεις, να συγχωρείς και να τρελαίνεσαι

ταυτόχρονα..

Εύχομαι όλοι οι άνθρωποι πάνω σ'αυτόν τον τρελό πλανήτη και ιδιαίτερα τα πρόσωπα που εγώ αγαπώ

να βρούν -αν δεν το έχουν ήδη βρεί- την δική τους αγάπη.. είναι ΤΟΣΟ ωραίο..